Met deze CO2-sensor meten leerlingen de concentratie opgeloste kooldioxide in waterige monsters. Na omzetting naar CO2 door de pH aan te passen met een citraatbuffer zijn ook carbonaat- en bicarbonaationen te meten. De sensor gebruikt een glazen pH-elektrode en een referentie-elektrode, gemonteerd achter een gasdoorlatend membraan. Dat membraan scheidt het monster van een dunne film interne oplossing tussen het membraan en het oppervlak van de glaselektrode. De CO2 uit het monster diffundeert door het membraan tot de partiële druk in monster en film gelijk zijn. Die partiële druk is evenredig met de CO2-concentratie. In de interne oplossing reageert de kooldioxide met water tot koolzuur, en de glaselektrode meet de resulterende pH-verandering. Voor aansluiting op een computer is een Vernier-interface nodig, zoals een LabQuest 3 of een LabQuest Mini.

Specificaties:

• Bereik: 4,4 tot 440 mg/L of ppm (1,0 x 10-4 M tot 1,0 x 10-2 M)
• Resolutie (12 bit): 0,7% van de aflezing, bijvoorbeeld 10,0 +/- 0,07 mg/L onderaan het bereik en 440 +/- 3 mg/L bovenaan
• pH-bereik: monsters en standaarden instellen op een pH tussen 4,8 en 5,2
• Storende ionen: alleen vluchtige zwakke zuren
• Elektrode-slope (logspanning versus concentratie): +56 tot 62 mV/decade
• Geschatte ijkspanningen (versterkt): hoog (200 mg/L) 1,4 V, laag (10 mg/L) 1,0 V
• Elektrodeweerstand: minder dan 1000 MOhm
• Reproduceerbaarheid: +/- 5% van de aflezing, met kalibratie
• Temperatuurbereik: 0 tot 50 °C, zonder temperatuurcompensatie
• Minimaal monster: 10 ml in een bekerglas van 100 ml
• Lengte elektrode: 155 mm
• Diameter behuizing: 12 mm
• Diameter kap: 16 mm
• Kabellengte: 100 cm